Maltę, Gozo i Comino znają chyba wszyscy. Bardziej wnikliwi zapewne słyszeli o Cominotto czy Wyspie Św. Pawła lub mieli przyjemność podziwiać Filflę spędzając romantyczny wieczór przy zachodzie słońca na klifach Dingli… Kto jednak słyszał o Halfie?
Halfa to wapienna skała wystająca z morza. Jej powierzchnia wynosi 0,005 km².
Na wyspę nie można wchodzić, ponieważ jej teren jest objęty ochroną – żyje tam unikatowy gatunek jaszczurki oraz ślimaka.
Skoro już wiemy, że taka wysepka istnieje, wybierzmy się na spacer! Spacerować lubimy, więc obieramy sobie kilkugodzinną trasę.
Udajemy się w kierunku Hondoq Bay, by stamtąd wystartować pieszo.
Do samej zatoki Hondoq nie dojeżdżamy – wcześniej skręca w bok polna dróżka – to tutaj zaczynamy nasz marsz. Napawamy nasze oczy pięknym widokiem na Comino, Cominotto oraz Błękitną Lagunę – stąd widok jest nieziemski. O Comino pisałam tutaj: Comino – najmniejsza zamieszkana siostra Malty.
Ruszamy przyjemną ścieżką w kierunku wybrzeża. Jak przystało na kwiecień – wszystko dookoła się zieleni, kwitnie i pachnie wiosną.
Dochodzimy do wybrzeża. Woda ma piękny, turkusowy kolor. W tym momencie zaczynam żałować, że nie wzięłam stroju kąpielowego oraz okularków do pływania… Tak, tak, jest kwiecień – woda wciąż zimna, choć tak kusi…
Idziemy dalej, a za zakrętem wyłania się już wspomniana Halfa. Zatoczka jest niezwykle urokliwa i spokojna. Mało kto tutaj dociera. Widzimy parę spacerującą z psem oraz kilka osób wylegujących się na skałce. To dobry moment, by chwilę odpocząć, wyciszyć się, napić wody, piwka, winka – co kto lubi.
Nie ma tutaj plaży z piaskiem, jest tylko skała. To nie szkodzi – przynajmniej ziarenka piasku nie wdzierają się tu i ówdzie, a na kocyku można bardzo przyjemnie posiedzieć i delektować się ciszą, szumem morza oraz promieniami wiosennego słońca.
Ruszamy dalej. Teraz będzie trochę bardziej stromo, ale chcemy wdrapać się na wniesienie, by zobaczyć widok z góry. Koniecznie zabierzcie wygodne buty – w szpilkach czy japonkach nie da rady 🙂
Naprawdę warto pokonać tę trasę, ponieważ za wzniesieniem jest równie ciekawie. Formacja skalna, jaką tam napotkaliśmy, przypomina… hmmm… górkę, po jakiej zwykłam zjeżdżać na sankach będąc dzieckiem 🙂 Tutaj śniegu nie ma, więc pochyłość w żadnym wypadku nie jest wykorzystywana do tego celu, ale radość dla oka jest bezdyskusyjna.
Tutaj też morze wcina się wąską doliną wgłąb lądu. Woda ma niesamowity odcień – nie znam wszystkich odmian niebieskiego, ale śmiem przypuszczać, że wykorzystana została niemalże cała paleta barw.
Dalej już jest łagodniej. Dochodzimy do St. Anthony’s Battery, by stwierdzić, że jest zamknięta na cztery spusty.
Kolejno kierujemy się ścieżką do góry, w stronę miejscowości Qala. Po drodze mijamy kamieniołomy, kilka samochodów, robimy kilka zdjęć.
To koniec naszej trasy. Było pięknie, było słonecznie. Relaks dla ciała i duszy. Gorąco polecam każdemu, kto zamierza spędzić na sielskim Gozo więcej niż jeden dzień.
A Wy byliście w tej okolicy? Kto słyszał o Halfie, a kto planuje się wybrać na taki spacer?
Podobne wpisy
Odkrywając Sofię – co warto zobaczyć w stolicy Bułgarii?
Rejs: Ateny – Rodos – Kusadasi – Santorini
Portugalska produkcja z korka, czyli od Dom Perignon po torebki i kapcie